Υπόδειγμα και Συμβουλές Εκπόνησης Πτυχιακής (Διπλωματικής) Εργασίας (Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών ΑΠΘ)

Μια διπλωματική εργασία αποτελείται τυπικά από :

  1. Εξώφυλλο
  2. Τυποποιημένο φύλλο (περίληψη κλπ.)
  3. Πρόλογος
  4. Περιεχόμενα
  5. Κυρίως μέρος
  6. Βιβλιογραφία
  7. Παράρτημα (παραρτήματα)
  8. Κατάσταση ακρωνυμίων, συμβολισμών.

 

  1. Εξώφυλλο: Είναι τυποποιημένο φύλλο.

Η σύνταξη του εξώφυλλου και ένα ενδεικτικό εξώφυλλο φαίνονται στο παράρτημα.

  1. Τυποποιημένο φύλλο (περίληψη): Το τυποποιημένο φύλλο αποτελείται από 19 αριθμημένα πεδία, και δίδεται στους φοιτητές από τη Γραμματεία του Εργαστηρίου ή τον Αρμόδιο Παρακολούθησης. Ο φοιτητής συμπληρώνει υποχρεωτικά τα πεδία 5 – 16. Ένα συμπληρωμένο τυποποιημένο φύλλο φαίνεται στο παράρτημα.
  2. Πρόλογος : Έχει έκταση το πολύ μια σελίδα και δεν είναι τυποποιημένος.

Συνήθως γίνεται σύντομη αναφορά στο περιεχόμενο της εργασίας και μνημόνευση των συντελεστών που βοήθησαν στην ολοκλήρωση της εργασίας (ευχαριστίες, εθιμοτυπικά).

  1. Περιεχόμενα: Αναγράφονται οι τίτλοι των ενοτήτων της εργασίας κατάλληλα αριθμημένοι και οι αντίστοιχες σελίδες. Ενδεικτικός Πίνακας Περιεχομένων υπάρχει στο Παράρτημα.

5.   Κυρίως μέρος :

      Διαμόρφωση Σελίδας (Page setup): Ενδείκνυται να χρησιμοποιούνται τα παρακάτω όρια στα περιθώρια (margins):

  • Επάνω (Top): 2,5
  • Κάτω (Bottom): 2,5
  • Αριστερά (Left): 2,5
  • Δεξιά (Right): 2,5
  • Βιβλιοδεσία (Gutter): 0
  • Κεφαλίδα (Header): 1,25
  • Υποσέλιδο (Footer): 1,25

      Γραμματοσειρά: Επιλέγεται ελεύθερα. Συνιστάται όμως η χρήση της Arial ή της Times New Roman. Ενδεικνυόμενη: 11, για τις παραγράφους και μεγαλύτερο μέγεθος για τις επικεφαλίδες.

      Επικεφαλίδες: Οι βασικές ενότητες (κεφάλαια) γράφονται με έντονη γραφή (bold), κεφαλαία, ξεκινώντας από την αρχή της σειράς και μέγεθος γραμμάτων 15. Οι υποενότητες κάθε κεφαλαίου (παράγραφοι) γράφονται με μικρά γράμματα, με έντονη γραφή (bold), ξεκινώντας από την αρχή της κάθε σειράς και μέγεθος γραμμάτων 13. Στην περίπτωση που χρησιμοποιηθούν υποπαράγραφοι τότε αυτοί γράφονται με μικρά γράμματα, με έντονη γραφή (bold), ξεκινώντας από την αρχή της κάθε σειράς και με μέγεθος γραμμάτων 12. Πρέπει να γίνεται αρίθμηση των επικεφαλίδων των ενοτήτων και να τηρείται σταθερό κενό μεταξύ αριθμού – τίτλου.

 

π.χ.: 1.1  (Τίτλος κεφαλαίου).

 

 

Ρυθμίζεται στο ruler και πατώντας tab ο κέρσορας πηγαίνει στην επιλεχθείσα θέση.

Παράγραφοι: Οι παράγραφοι πρέπει να έχουν πλήρη στοίχιση και να ξεχωρίζουν μεταξύ τους. Εσοχές δεξιά και αριστερά δεν υπάρχουν, μεταξύ των παραγράφων υπάρχει διάστημα 6 στ. και η απόσταση των γραμμών μέσα στην παράγραφο (διάστιχο) να είναι τουλάχιστον 18 στ.

Πίνακες:

Λεζάντα πίνακα: Μπαίνει πάνω από τον πίνακα, ξεκινώντας από την αρχή της σειράς. Περιλαμβάνει αρίθμηση, τίτλο, βιβλιογραφική αναφορά. Σε περίπτωση που γίνεται αναφορά στη βιβλιογραφία με βάση το νούμερο αυτής (σύστημα Α), αναγράφεται το νούμερο στο τέλος της λεζάντας. Στην άλλη περίπτωση (σύστημα Β) αναγράφεται ο (οι) συγγραφέας στο τέλος της λεζάντας.

 

Αρίθμηση πινάκων: Συνήθως αριθμούνται κατά κεφάλαιο.

π.χ.:

ΠΙΝΑΚΑΣ 1.1.: Τίτλος πίνακα, (νούμερο αναφοράς της βιβλιογραφίας) ή (όνομα συγγραφέα, ημερομηνία έκδοσης)

Να διατηρείται σταθερό κενό

 

ή ΠΙΝΑΚΑΣ Α.1.1: (σε περίπτωση που η εργασία χωρίζεται σε μέρη Α, Β κλπ.).

Τίτλος πίνακα: Πρέπει να είναι ολοκληρωμένος και «αυτάρκης», δηλαδή να μην παραπέμπει αλλού, να είναι ανεξάρτητος.

Θέση πίνακα: Ο πίνακας προτιμάται στο κέντρο της σελίδας και σε θέση «portrait».

Περιεχόμενο στηλών πίνακα: Προτιμάται να είναι κεντραρισμένο (centered) (όπου είναι δυνατόν).

 

Σημεία προσοχής:

1)      Οι πίνακες δεν πρέπει να κόβονται (εκτός από τους πολυσέλιδους, οι οποίοι καλό είναι να συμπεριλαμβάνονται σε παράρτημα).

2)      Μέσα στο κείμενο να γίνεται αναφορά μόνο στον αριθμό του πίνακα.  π.χ.: στον πίνακα 1.1. και να μη γίνεται χρήση της έκφρασης «στον παραπάνω (κάτω) πίνακα 1.1», ώστε να υπάρχει ελευθερία επιλογής της θέσης του πίνακα στο κείμενο.

3)      Να υπάρχει ομοιομορφία π.χ. να χρησιμοποιείται παντού η έκφραση «στον πίνακα 1.1» και όχι μια «στον πίνακα 1.1» και μια «στον πίν. 1.1».

Εικόνες:

Λεζάντα εικόνας: Μπαίνει κάτω από την εικόνα, ξεκινώντας από την αρχή της σειράς. Περιλαμβάνει αρίθμηση, τίτλο, βιβλιογραφική αναφορά.

Αρίθμηση εικόνων: Γίνεται ακριβώς όμοια όπως και η αρίθμηση των πινάκων, αλλά είναι ανεξάρτητη από την αρίθμηση των πινάκων.

Τίτλος εικόνας: Να ακολουθηθεί ότι αναφέρεται και στους πίνακες.

Θέση εικόνας: Κατά προτίμηση στο κέντρο και σε θέση «portait».

Σημεία προσοχής: Να τηρηθεί ότι και στους πίνακες.

Νούμερα: Στους δεκαδικούς αριθμούς να προτιμάται η ελληνική υποδιαστολή και όχι η τελεία (π.χ. 2,34 και όχι 2.34).  Στα νούμερα με πολλά δεκαδικά ψηφία καλό είναι να υπάρχει ομοιομορφία μόνο δύο ψηφίων μετά την υποδιαστολή, εκτός και αν η φύση των αριθμών επιβάλει διαφορετικά.

Μονάδες: Κατά προτίμηση να χρησιμοποιούνται διεθνείς συμβολισμοί (SI), π.χ. a για το έτος, t για το χρόνο, € για Ευρώ, να διατηρείται σταθερή απόσταση ενός κενού μεταξύ της τιμής και της μονάδας π.χ. 5 m και να υπάρχει ομοιομορφία σε όλο το κείμενο.

Αρίθμηση σελίδων: Γίνεται διαφορετική αρίθμηση σελίδων α) των περιεχομένων και β) του κυρίως μέρους και των υπολοίπων μέχρι την τελευταία σελίδα. Υπάρχουν διάφοροι τρόποι αρίθμησης (σχετικά με το είδος, τη θέση του νούμερου, τα επιπλέον που θα αναφέρονται) και η επιλογή είναι ελεύθερη. Συνιστάτε η χρήση λατινικής αρίθμησης (I, II, III,…) για τα περιεχόμενα και αρίθμηση με νούμερα (1, 2, 3,…) για το κυρίως μέρος που αρχίζει από την εισαγωγή. Συνήθως ο αριθμός της σελίδας αναγράφεται στο κέντρο του υποσέλιδου (footer) ενώ το όνομα του Εργαστηρίου στην κεφαλίδα (header). Υπόδειγμα του συνιστάμενου τρόπου αρίθμησης υπάρχει στο Παράρτημα.

Σημείωση: Η σελιδοποίηση στο κυρίως μέρος πρέπει να είναι ενιαία ανεξάρτητα από το αν αυτό χωρίζεται σε μέρη Α, Β κλπ.

Τέλος του κυρίως μέρους: Καλό είναι το κυρίως μέρος να κλείνει με ένα κεφάλαιο με τίτλο «Συμπεράσματα» ή κάτι σχετικό, έκτασης τριών-τεσσάρων σελίδων, όπου θα συνοψίζονται τα βασικά σημεία της εργασίας και τα συμπεράσματα που προκύπτουν.

Ράχη: Η ράχη της διπλωματικής εργασίας είναι τυποποιημένη. Οι φοιτητές παραλαμβάνουν το αντίστοιχο αρχείο από την Γραμματεία του Εργαστηρίου ή τον Αρμόδιο Παρακολούθησης και συμπληρώνουν κατάλληλα τα αντίστοιχα πεδία. Η ράχη τυπώνεται ή επικολλάται στην διπλωματική εργασία σε όλο το μήκος του τεύχους. Υπόδειγμα της ράχης υπάρχει στο Παράρτημα.

Γενικές συμβουλές:

  • Στο λόγο να χρησιμοποιείται η παθητική φωνή. Απαγορεύονται τα α’ ενικό και α’ πληθυντικό πρόσωπο.
  • Η εκτύπωση να γίνεται και στις δύο όψεις της σελίδας. Μονή εκτύπωση δεν είναι αποδεκτή.
  • Να ακολουθούνται οι γραμματικοί και συντακτικοί κανόνες και να αποφεύγονται οι μακρές προτάσεις.
  • Στο κείμενο να αποφεύγεται η έντονη και η υπογεγραμμένη γραφή (bold, underline) και για έμφαση να προτιμάται η λοξή γραφή (italic ή inclined).
  • Μεταξύ των λέξεων κατά την πληκτρολόγηση να υπάρχει μόνο ένα κενό.
  • Να υπάρχει κενό μετά από τα σημεία στίξης (. , : κλπ).
  • Τα εισαγωγικά να είναι ελληνικά («…») και όχι αγγλικά (“…”).
  • Να αποφεύγονται οι κενές σελίδες (π.χ. κατά το ξεκίνημα καινούργιου κεφαλαίου να μην αφήνεται κενή η προηγούμενη σελίδα).
  • Να υπάρχει γενικά ομοιομορφία π.χ. στον τρόπο αρίθμησης των πινάκων (εικόνων), στα σύμβολα μονάδων, στον τρόπο γραψίματος ονομάτων, περιοχών κλπ.
  • Συνιστάται τα διάφορα σχήματα, διαγράμματα και οι εικόνες να μην είναι έγχρωμα. Σε αντίθετη περίπτωση τα πάχη των γραμμών και ο χρωματισμός να επιλέγονται κατάλληλα ώστε η παρουσίαση να είναι ευκρινής και άνετη στον αναγνώστη.
  • Στην περίπτωση χρήσης μαθηματικών συμβόλων να γίνεται διάκριση αυτών από το κείμενο (π.χ. να γίνεται χρήση του equation editor: insert, object, Microsoft equation editor 3.0).
  1. Βιβλιογραφία: Μετά το κυρίως μέρος αναγράφονται όλες οι πηγές που χρησιμοποιήθηκαν (τίτλος βιβλίου, όνομα συγγραφέως, έκδοση και ημερομηνία εκδόσεως). Υπάρχουν δύο τρόποι αναφοράς των βιβλιογραφιών: το σύστημα Α και το σύστημα Β.

Στο σύστημα Α οι βιβλιογραφικές αναφορές στο κείμενο αναγράφονται με νούμερα σε τετράγωνες παρενθέσεις π.χ. [1], [2], ενώ στην κατάσταση των αναφορών γράφονται με τη σειρά που απαντιούνται στο κείμενο. Παρακάτω παραθέτονται κάποια παραδείγματα καταχώρησης των βιβλιογραφικών αναφορών στην κατάσταση αναφορών για κάθε είδος βιβλιογραφίας σύμφωνα με το σύστημα Α:

Άρθρο δημοσιευμένο σε περιοδικό:

[α/α] Όνομα συγγραφέα(ων), «τίτλος άρθρου», τίτλος περιοδικού, τόμος/τεύχος (χρονολογία) σελίδες.

[1] Carraghan, R., and Pardalos, P.M., «An exact algorithm for the maximum clique problem», Operations Research Letters 9/6 (1990) 375-382.

Τίτλος βιβλίου:

[α/α] Όνομα συγγραφέα(ων), τίτλος βιβλίου, εκδοτικός οίκος, τόπος, χρονολογία.

[2] Jensen, A., Traffic Opperational Research, Futurology, North-Holland, Amsterdam, 1980.

Άρθρο συνεδρίου:

[α/α] Όνομα συγγραφέα(ων), «τίτλος άρθρου», σε: όνομα(τα) εκδοτών του βιβλίου των πρακτικών, τίτλος του βιβλίου των πρακτικών, εκδοτικός οίκος, τόπος, χρονολογία, σελίδες.

[3] Powell, M.J.D., «A view of nonlinear optimization» in: J.K. Lenstra, A.H.G. Rinnooy kan and A. Schrijder (eds.), History of Mathematical Programming, Elsevier Science Publishers, Amsterdam, 1991, 119-125.

Υπόλοιπα:

[α/α] Όνομα συγγραφέα(ων), «τίτλος κειμένου», χαρακτηρισμός κειμένου, εκδοτικός οίκος, τόπος, χρονολογία.

[4] Sarkar, D., and Zangwill, «File and work transfer in cyclic queue systems», Technical Paper, AT & T Bell Laboratories, Holmdel, NJ, 1990.

Στο σύστημα Β οι βιβλιογραφικές αναφορές στο κείμενο αναγράφονται με τα ονόματα των συγγραφέων και τη χρονολογία εκδόσεως σε παρένθεση, ενώ στην κατάσταση των αναφορών γράφονται με αλφαβητική σειρά. Παρακάτω παραθέτονται κάποια παραδείγματα καταχώρησης των βιβλιογραφικών αναφορών στην κατάσταση αναφορών για κάθε είδος βιβλιογραφίας σύμφωνα με το σύστημα Β:

Άρθρο δημοσιευμένο σε περιοδικό:

Όνομα συγγραφέα(ων) (χρονολογία), «τίτλος άρθρου», τίτλος περιοδικού, τόμος/τεύχος, σελίδες.

Carraghan, R., and Pardalos, P.M. (1990), «An exact algorithm for the maximum clique problem», Operations Research Letters 9/6, 375-382.

Τίτλος βιβλίου:

Όνομα συγγραφέα(ων) (χρονολογία), τίτλος βιβλίου εκδοτικός οίκος, τόπος.

Jensen, A. (1980), Traffic, Operational Research, Futurology, North-Holland, Amsterdam.

Άρθρο συνεδρίου:

Όνομα συγγραφέα(ων) (χρονολογία), «τίτλος άρθρου», σε: όνομα(τα) εκδοτών του βιβλίου των πρακτικών, τίτλος του βιβλίου των πρακτικών, εκδοτικός οίκος, τόπος, σελίδες.

Powell, M.J.D. (1991), «A view of nonlinear optimization», in: J.K. Lenstra, A.H.G. Rinnooy Kan and A. Schrijder (eds.), History of Mathematical Programming, Elsevier Science Publishers, Amsterdam, 119-125.

Υπόλοιπα:

Όνομα συγγραφέα(ων) (χρονολογία), «τίτλος κειμένου», χαρακτηρισμός κειμένου, εκδοτικός οίκος, τόπος.

Sarkar, D. 1990, and Zangwill, «File and work transfer in cyclic queue systems», Technical Paper, AT&T Bell Laboratories, Holmdel, NJ.

Διπλωματική εργασία:

Γενικά η καταχώρηση διπλωματικών εργασιών γίνεται ως εξής:

Όνομα συγγραφέα(ων) (χρονολογία), «τίτλος διπλωματικής», Τμήμα …, Τομέας, Εργαστήριο …, Επιβλέπων: …, Θεσσαλονίκη, μήνας.

Βλαχάκης, Ι., (2003) “Δυνατότητες βελτιστοποίησης της θερμικής προστασίας κτιρίων κατοικιών στις 3 κλιματολογικές ζώνες της Ελλάδας”, Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών, Ενεργειακός Τομέας, Εργαστήριο Κατασκευής Συσκευών Διεργασιών, Επιβλέπων: Κ. Παπακώστας, Θεσσαλονίκη Μάρτιος.

Παρατήρηση: Μέσα στο κείμενο οι αναφορές δεν μπαίνουν σε τίτλους (επικεφαλίδες), αλλά εντός των παραγράφων και στο τέλος των προτάσεων.

Παράρτημα: Μπαίνει μετά τη βιβλιογραφία και ενδείκνυται να γίνεται σελιδοποίηση ως συνέχεια της προηγούμενης. Σε περίπτωση πολλών παραρτημάτων καλό είναι να χωρίζονται σε μέρη για να διευκολύνεται η αναφορά σε αυτά μέσα στο κείμενο.

Κατάσταση με ακρωνύμια – συμβολισμούς: Μπορεί να αποτελεί μέρος του παραρτήματος.

 

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ


 

 

 

 

14. Περίληψη:Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι να υπολογιστούν οι βαθμοημέρες θέρμανσης και ψύξης για διάφορες πόλεις της Ελλάδας, ώστε να υπάρχουν διαθέσιμα τα απαραίτητα θερμοκρασιακά δεδομένα για τη χρήση των μεθόδων βαθμοημερών στην εκτίμηση των ενεργειακών απαιτήσεων των κτιρίων για θέρμανση και ψύξη.

Επίσης στα πλαίσια της εργασίας, προκειμένου να γίνει μία σύγκριση των ενεργειακών απαιτήσεων κτιρίων κατοικιών ανάμεσα στις διάφορες περιοχές της Ελλάδας, υπολογίστηκαν οι ενεργειακές ανάγκες για θέρμανση και ψύξη δύο τύπων κατοικιών α) μιας τυπικής μονοκατοικίας και β) μιας τυπικής πολυκατοικίας. Οι υπολογισμοί έγιναν για τις 36 πόλεις της Ελλάδας, στις οποίες υπολογίστηκαν οι βαθμοημέρες, θεωρώντας τα κτίρια είτε μονωμένα σύμφωνα με τον Ελληνικό Κανονισμό Θερμομόνωσης είτε χωρίς μόνωση. Η παρούσα εργασία μπορεί να αποτελέσει ένα βοήθημα σε όσους ασχολούνται με τον ενεργειακό σχεδιασμό κτιρίων και εγκαταστάσεων.

Στο πρώτο εισαγωγικό κεφάλαιο αναφέρονται οι λόγοι που οδήγησαν στην εκπόνηση της παρούσας εργασίας.

Στο δεύτερο κεφάλαιο αναλύεται η μέθοδος βαθμοημερών με μεταβλητή βάση για τον υπολογισμό των ενεργειακών απαιτήσεων κτιρίων για θέρμανση και ψύξη. Δίνονται όλες οι απαραίτητες σχέσεις υπολογισμού, γίνεται μια λεπτομερής ανάλυση των παραγόντων που υπεισέρχονται στους υπολογισμούς και αναφέρονται οι παραδοχές που έγιναν στην εφαρμογή της μεθόδου.

Στο τρίτο κεφάλαιο παρουσιάζεται η μεθοδολογία και τα δεδομένα τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για τον υπολογισμό των βαθμοημερών θέρμανσης και ψύξης, σε διάφορες θερμοκρασίες βάσης. Επίσης δίνονται  οι πίνακες με τις βαθμοημέρες θέρμανσης και ψύξης για τις 36 ελληνικές πόλεις που επιλέχθηκαν.

Στο τέταρτο κεφάλαιο παρουσιάζονται τα αποτελέσματα από την εφαρμογή της μεθόδου στα κτίρια κατοικιών των 36 πόλεων. Τα αποτελέσματα δίνονται με τη μορφή πινάκων, διαγραμμάτων, χαρτών.

Στο πέμπτο κεφάλαιο αναφέρονται τα συμπεράσματα της εργασίας.

15. Στοιχεία Εργασίας

Αρ. Σελίδων: 136

Αρ. Εικόνων: 14

Αρ. Διαγραμμάτων: 20

Αρ. Πινάκων: 114

Αρ. Παραρτημάτων: –

Αρ. Παραπομπών: –

16. Λέξεις Κλειδιά:

  • Θέρμανση – ψύξη κατοικιών
  • Βαθμοημέρες θέρμανσης – ψύξης
  • Κατανάλωση ενέργειας

17. Σχόλια18. Συμπληρωματικές Παρατηρήσεις:

 19. Βαθμός

 

ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

 

1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ…………………………………………………………………………………………1

2. ΘΕΡΜΟΜΟΝΩΣΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ………………………………………………………………….8

2.1 Γενικά…………………………………………………………………………………………8

2.2 Χαρακτηριστικά της μονοκατοικίας………………………………………………………10

2.3 Υπολογισμός συντελεστών θερμοπερατότητας..………………………………………16

2.4 Αποτελέσματα…..…………………………………………………………………………17

3. ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΘΕΡΜΙΚΩΝ – ΨΥΚΤΙΚΩΝ ΑΠΩΛΕΙΩΝ.. ………………………………..   22

3.1.   Θερμικές ανάγκες κτιρίων……………………………………………………………..    22

3.1.1 Γενικά………………………………………………………………………………   22

3.1.2 Θερμοκρασίες…………………………………………………………………….   26

3.1.3 Κανονικές απώλειες μεταφοράς………………………………………………..   27

3.1.4 Κανονικές απώλειες αερισμού………………………………………………….   30

3.2 Υπολογισμός ψυκτικών φορτίων………………………………………………………..   31

3.2.1 Εξωτερική τοιχοποιία…………………………………………………………….   31

3.2.2 Εξωτερικά παράθυρα……………………………………………………………   33

3.2.3 Εσωτερικά δομικά στοιχεία……………………………………………………      35

3.2.4 Εσωτερικός φωτισμός……………………………………………………………   36

3.2.5 Άνθρωποι………………………………………………………………………….   37

3.2.6 Διάφορες συσκευές παραγωγής θερμότητας…………………………………   38

3.2.7 Αερισμός………………………………………………………………………….   39

3.3 Αποτελέσματα υπολογισμού θερμικών και ψυκτικών φορτίων………………………    40

3.3.1 Θερμικά φορτία κτιρίου………………………………………………………….   40

3.3.2 Ψυκτικά φορτία κτιρίου…………………………………………………………..   42

4. ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗΣ ΓΙΑ ΘΕΡΜΑΝΣΗ ΚΑΙ ΨΥΞΗ ΣΕ ΚΤΙΡΙΑ ΚΑΤΟΙΚΙΩΝ..    46

4.1 Γενικά………………………………………………………………………………………   46

4.2 Υπολογισμός της κατανάλωσης ενέργειας για θέρμανση με τη μέθοδο των                     βαθμοημερών μεταβλητής βάσης (Variable Base Degree Day Method)……………         47

4.2.1 Υπολογισμός της ετήσιας κατανάλωσης ενέργειας για θέρμανση………….    48

4.2.2 Υπολογισμός συνολικού συντελεστή θερμικών απωλειών………………….   50

4.2.3 Εσωτερικά θερμικά κέρδη σε κτίρια κατοικιών………………………………..   52

4.2.4 Ηλιακά κέρδη σε κτίρια κατοικιών………………………………………………   55

4.2.5 Συνολικά θερμικά κέρδη σε κτίρια κατοικιών………………………………….   59

               4.2.6 Βαθμός απόδοσης του συστήματος θέρμανσης………………………………   60

      4.3 Υπολογισμός της κατανάλωσης ενέργειας για ψύξη με τη μέθοδο των

βαθμοημερών μεταβλητής βάσης (Variable Base Degree Day Method)……………   60

4.3.1 Υπολογισμός συνολικού συντελεστή θερμικών απωλειών…………………..61

4.3.2 Εσωτερικά θερμικά και ηλιακά κέρδη…………………………………………..   63

4.3.3 Λανθάνον φορτίο αερισμού……………………………………………………….    64

4.3.4 Βαθμός απόδοσης της κλιματιστικής συσκευής………………………………   65

4.4 ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ………………………………………………………………………..   66

4.4.1 Βαθμοημέρες θέρμανση και ψύξης……………………………………………..   66

4.4.2 Ενεργειακές απαιτήσεις………………..………………………………………..   66

4.4.3 Ενεργειακές απαιτήσεις για θέρμανση…………………………………………    72

4.4.4 Ενεργειακές απαιτήσεις για ψύξη……………………………………………….   73

5. ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ ΘΕΡΜΑΝΣΗΣ – ΚΛΙΜΑΤΙΣΜΟΥ, ΦΩΤΙΣΜΟΣ…………………………….   75

5.1 Γενικά……………………………………………………………………………………….   75

      5.2 Συστήματα θέρμανσης……………………….…………………………………………..   78

5.2.1 Θερμαντικά σώματα………………………………………………………………   78

5.2.2 Λέβητες…………………………………………………………………………….  79

5.2.3 Καυστήρες………………………………………………………………………..   83

5.2.4 Σωληνώσεις – Κυκλοφορητές…………………………………………………..   85

5.2.5 Δεξαμενή πετρελαίου……………………………………………………………    86

5.2.6 Δοχείο διαστολής…………………………………………………………………..   88

5.2.7 Τρίοδη βάνα……………………………………………………………………….     89

5.2.8 Συνολικό κόστος συστημάτων……………………………………………………    90

5.3 Κλιματισμός………………………………………………………………………………..   91

5.4 Λαμπτήρες και φωτιστικά σώματα………………………………………………………    94

6. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ……………………..………………………..……………..………   97

6.1 Γενικά……………….……………..…………………..…………………..……………….   97

6.2 Μεθοδολογία οικονομικής αξιολόγησης.. ……………..…………………..…………..    97

6.3 Υπολογισμός……………………………………….……………..…………………..…..   99

6.3.1 Ηλεκτρονικό πρόγραμμα………………………..……………..………………….    99

6.3.2 Καθαρή παρούσα αξία………………………………..……………..……………..      100

6.3.3 Γραφική απεικόνιση οικονομικά βέλτιστης λύσης ………………………………      102

6.3.4 Περίοδος αποπληρωμής…………………………………………………………..      104

6.3.5 Λόγος οφέλους/κόστους (BCR)…………………………………………………..      106

7. ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ…………………….……………………….      108

7.1 Γενικά………………….……………………………………………………………………      108

7.2 Συγκρίσεις στην απόδοση της θερμικής προστασίας……………………………………      110

7.2.1 Θερμικά και Ψυκτικά φορτία κτιρίου……………..……………………………….      111

7.2.2 Ενεργειακή κατανάλωση κτιρίου………………………………………………….      113

7.2.3 Οικονομική διάσταση της θερμομόνωσης………………….……………………      118

7.2.4 Εξοπλισμός Θέρμανσης – Ψύξης……………………….…………………………      119

7.2.5 Οικονομικά αποτελέσματα……………………………….…………………………      122

7.2.6 Περίοδος αποπληρωμής………………………………..…………………………..      125

7.2.7.Λόγος Οφέλους/Κόστους………………………………….………………………..      127

7.3. Ανακεφαλαίωση…………………………………………………..……………………….      129

8. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ………………………….…………………………………………………..      130

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ…………………………………………………..………………………………..      134

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ……………………………………………………………………………………..  136

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

(Σύμφωνα με το Σύστημα A)


ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

[1] Πάττας Κ., Θερμοδυναμική Εισαγωγή στα Θεμελιώδη και στις Τεχνικές Εφαρμογές, Εκδόσεις Γιαχούδη-Γιαπούλη, Θεσσαλονίκη, (1978).

[2] Πασπαλάς Κ., Μετάδοση Θερμότητας, Σύλλογος Μηχανολόγων–Ηλεκτρολόγων Β. Ελλάδος, (2001).

[3] Παπαδόπουλος Μ., Αξαρλή Κ., Ενεργειακός Σχεδιασμός & Παθητικά Ηλιακά Συστήματα Κτιρίων, Εκδοτικός Οίκος Αδελφών Κυριακίδη, Θεσσαλονίκη, (1995).

[4] Παπακώστας Κ., «Θέρμανση–Ψύξη-Κλιματισμός Ι΄», Σημειώσεις μαθήματος, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονίκη, (2002).

[5] Γούλας Α., Μηχανική Ρευστών, Εκδόσεις Γιαχούδη–Γιαπούλη, Θεσσαλονίκη, (1986).

[6] Τσιλιγκιρίδης Γ., «Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας», Διδακτικές σημειώσεις μαθήματος, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονίκη, (2001).

[7] Whitman W., Johnson W., Tomczyk J., Μετάφραση-Επιμέλεια Κώστας Χαρακλιάς., Εγκαταστάσεις Κλιματισμού Ι, Εκδόσεις Ίων, Περιστέρι, (2003).

[8] Eskilson P., Thermal Analysis Of Heat Extraction Boreholes, PhD Thesis, Lund University, Sweden, (1987).

[9] Yavuzturk C., Modeling of Vertical Ground Loop Heat Exchangers For Ground Source Heat Pump Systems, Phd. Thesis, Oklahoma State University, (1999).

[10] Bose J., «Geothermal Heat Pumps Introductory Guide», Rural Electric Research project 86-1A., Ground Source Heat Pump Publications, Stillwater, Oklahoma state University, (1997).

[11] Τσιλιγκιρίδης Γ., Σπαντιδάκης Γ., Χατζημωυσιάδης Σ., «Μελέτη Της Θερμοκρασιακής Συμπεριφοράς του Εδάφους στο Σταθμό Μέτρησης του ΑΠΘ», Ινστιτούτο Ηλιακής Τεχνικής, Πρακτικά έβδομου Εθνικού Συνεδρίου Για τις Ήπιες Μορφές Ενέργειας στην Πάτρα Τόμος Β, Εκδόσεις Γιαχούδη-Γιαπούλη, Θεσσαλονίκη, (2002), σελίδες: 115-124.

[12] Giardina J., «Evaluation of Ground Coupled Heat Pumps for the State of Wisconsin», Msc. Thesis University of Wisconsin-Madison, (1995).

[13] Yavuzturk C., Spitler D., «A Short Time Step Response Factor Model for Vertical Ground Loop Heat Exchangers», ASHRAE Transactions, Vol 105-2, (1999).

[14] Yavuzturk C., Spitler J., Rees S., «A Transient Two-Dimensional Finite Volume Model for the Simulation of Vertical U-Tube Ground Heat Exchangers», ASHRAE Transactions, (1999), Vol 105-2.

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

(Σύμφωνα με το Σύστημα Β)

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

1. ASHRAE (1993), Fundamentals, American Society of Heating Refrigerating and Air-Conditioning Engineers, Inc., Atlanta, USA

2. Claridge D. E., Krarti M., and Bida M., (1987), «A Validation study of Variable-Base Degree-Day cooling calculations», ASHRAE Transactions, 93(2), pp.90-104.

3. Claridge D. E., Bida M., Krarti M., Jeon H. S., Hamzavi E., Zwack W., and Weiss I., (1987), «A validation study of Variable-Base Degree-Day heating calculations», ASHRAE Transactions, 93(2), pp.57-89.

4. DIN 4701 (1983), Regeln für die Berechnung des Wärmebedarfs von Gebäuden, Teil 1,2.

5. Erbs D., Klein S., and Beckman W., (1983), «Estimation of Degree-Days and Ambient Temperature Bin Data from Monthly-Average Temperatures». ASHRAE Journal 25(6):60.

6. Kreider J. F., and Rabl A., (1994), Heating and Cooling of Buildings. Mc Graw Hill Inc., USA.

7. Kusuda T., Sud I., and Alereza T., (1981), «Comparison of DOE-2 generated residential design energy budgets with those calculated by the Degree-Day and Bin method», ASHRAE Transactions, 87(1), pp.491-506.

8. Παπακωνσταντίνου Σ., και Σπάχος Ν., (1998), «Επίδραση της ηλιακής ακτινοβολίας στο ενεργειακό ισοζύγιο των κτιρίων», Διπλωματική εργασία, Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών, Εργαστήριο Κατασκευής Συσκευών Διεργασιών, Επιβλέπων Κ. Παπακώστας, Θεσσαλονίκη Ιούνιος.

9. Παπακώστας Κ. Τ., (1998), «Θερμοκρασιακά δεδομένα Αθηνών και Θεσσαλονίκης κατάλληλα για την ενεργειακή αξιολόγηση συστημάτων θέρμανσης και κλιματισμού», ΚΤΙΡΙΟ, Επιστημονική έκδοση, τεύχος Γ, σελ. 39-45

10. Παπακώστας K. T., (1999α), «Εκτίμηση της κατανάλωσης ενέργειας για θέρμανση κατοικιών με τη μέθοδο βαθμοημερών μεταβλητής βάσης», πρακ. 6ου Εθνικού Συνεδρίου για τις Ήπιες Μορφές Ενέργειας του ΙΗΤ, τόμος Α, Βόλος.

11. Παπακώστας K. T., (1999β), «Μοντέλο υπολογισμού βαθμοημερών θέρμανσης και ψύξης με τυχαία βάση. Βαθμοημέρες Αθηνών-Θεσσαλονίκης», πρακ. 6ου Εθνικού Συνεδρίου για τις Ήπιες Μορφές Ενέργειας του ΙΗΤ, τόμος Α, Βόλος.

12. Παπακώστας Κ. Τ., (2001), «Συμβολή στην εκτίμηση της κατανάλωσης ενέργειας σε συστήματα θέρμανσης και κλιματισμού στην Ελλάδα, με τη χρήση μεθόδων απλής και πολλαπλής μέτρησης», Διδακτορική διατριβή, Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών Α.Π.Θ., Θεσσαλονίκη.

 

 

 

 

 

 

 

 

ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ ΣΕΛΙΔΟΠΟΙΗΣΗΣ

 

 

ΓΕΝΙΚΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΩΝ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ

 

Με σκοπό τη διευκόλυνση της διαδικασίας εξέτασης των διπλωματικών εργασιών έχουν θεσπιστεί καταληκτικές ημερομηνίες δήλωσης εξέτασης οι οποίες είναι:

  • Για την περίοδο του Μαρτίου η 8η Φεβρουαρίου.
  • Για την περίοδο του Ιουλίου η 8η Ιουνίου.
  • Για την περίοδο του Οκτωβρίου η 8η Σεπτεμβρίου.

Μέχρι τις παραπάνω ημερομηνίες οι φοιτητές πρέπει να ενημερώνουν τη Γραμματεία του Εργαστηρίου ώστε να συμπεριλαμβάνονται στους προς εξέταση καταλόγους. Μετά το πέρας της εκάστοτε ημερομηνίας, δεν γίνονται δεκτές επιπλέον διπλωματικές εργασίες. Αντίθετα είναι δυνατή η απόσυρση από την εξέταση κάποιας που δεν έχει ακόμη περατωθεί.

Με δεδομένο τον περιορισμένο χρόνο που είναι διαθέσιμος για την παρουσίαση των διπλωματικών εργασιών, και την απόλυτα κατανοητή τάση των φοιτητών να θέλουν να παρουσιάσουν εκτεταμένα τα αποτελέσματα της πολύμηνης δουλειάς τους, κρίνεται σκόπιμο να γίνουν οι ακόλουθες επισημάνσεις:

  • Ο χρόνος παρουσίασης κάθε διπλωματικής εργασίας είναι 15 λεπτά.
  • Σημαντικό είναι να δίνεται έμφαση στα στοιχεία της εργασίας που παρουσιάζουν ενδιαφέρον για την τριμελή εξεταστική επιτροπή καθώς και το ακροατήριο.
  • Είναι απολύτως αναγκαίο η παρουσίαση να έχει σαφή, εύκολα κατανοητή δομή, ώστε να μπορούν να την παρακολουθούν οι ακροατές.
  • Η παρουσίαση της εργασίας πρέπει να γίνεται εξίσου από όλους όσους ανέλαβαν την εκπόνησή της.

Επομένως προτείνεται οι παρουσιάσεις να έχουν διάρθρωση της ακόλουθης μορφής:

  1. Εισαγωγή – Σκοπός και στόχοι της εργασίας.
  2. Μεθοδολογία που ακολουθήθηκε.
  3. Ιδιαιτερότητες και δυσκολίες που ανέκυψαν κατά την εκπόνηση και ο τρόπος που αντιμετωπίστηκαν.
  4. Αποτελέσματα.
  5. Συμπεράσματα.

Τέλος, κρίνεται σκόπιμο να θυμίσουμε τέσσερα ακόμη σημεία, που θα βοηθήσουν στην επίτευξη μίας πετυχημένης παρουσίασης:

  • Ένα διάγραμμα είναι πολύ πιο παραστατικό από εκτενείς πίνακες ή μακροσκελείς αναφορές.
  • Ο μέσος ακροατής δυσκολεύεται να συγκρατήσει πολλούς αριθμούς και ανάλογες παραπομπές.
  • Είναι άσκοπο να γίνεται εκτενής αναφορά σε ευρύτερα γνωστά θεωρητικά θέματα.
  • Η τήρηση του χρονικού περιορισμού, καθώς και η καλή φυσική παρουσία του εισηγητή, απαιτούν προετοιμασία.

Καλή επιτυχία!!

ΠΗΓΗ Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών ΑΠΘ

 

Τα σχόλια δεν επιτρέπονται.